[Nieuwsbrieven: Zomer 2009]




Nieuwsbrief zomer 2009
kerstactie 2009
Beste vrienden van RealAid São Paulo,

De Braziliaanse winter in de maanden juli en augustus kende veel regen en kou en ik heb er het nodige van meegekregen. De barakken in de sloppenwijken zijn niet verwarmd, maar dat geldt ook voor de meeste “gewone” huizen en zelfs de hotels.
We willen opnieuw ons “symbolisch adoptie programma” noemen als onze primaire doelstelling. Natuurlijk, we kunnen ook scholen bouwen, maar eigenlijk zijn die er wel; we kunnen gemeenschapsruimten bouwen, maar ook die zijn er vaak. Hoe krijg je er kinderen met een lege maag? We kunnen organisaties steunen waardoor de medewerkers van die organisaties zich kunnen verbeteren, wat zo vaak gebeurt. Wat wij doen is niet opnieuw met een sociaal centrum starten, maar samenwerken met bestaande centra waar “onze families” een basis kunnen vinden, vooral om na schooltijd de kinderen te kunnen opvangen door hen eten te geven en cursussen te laten volgen. Wij steunen die centra door te betalen voor het voedsel voor de kinderen en voor lesmaterialen. We steunen nu 150 kinderen en dit aantal is door nieuwe geboortes in juni en juli weer met vijf verhoogd.

Voor het derde jaar willen we weer een kerstactie organiseren.

Deze kerstactie 2009
is bedoeld om kinderen een klein presentje te kunnen geven bij de kerstboom. Niet alleen de door ons symbolische geadopteerde kinderen, maar ook voor de kinderen die het nog zonder onze steun moeten stellen. Een paar schoenen, wat kleding, wellicht wat speelgoed. Zelf zal ik dit jaar het kerstfeest met hen meemaken omdat ik de maand december in de sloppenwijken en in de sociale centra zal vertoeven, samen met de vele families die we kunnen helpen, mede met uw hulp. Uw bijdrage voor deze kerstactie 2009 graag naar Rabobank 31.72.73.302 onder vermelding van kerstactie 2009. Niet om er met de kerst wat licht te brengen, maar om een beetje duisternis weg te nemen.




NIEUWS UIT DE SLOPPEN
Santo Andre

Het Casa de Sopa is klaar en wordt 12 oktober officieel geopend. Helaas heeft het Rode Kruis in Nederland, ondanks de toezeggingen, hieraan niet bijgedragen, maar waar een wil is, is een weg. Zo vaak is een droom het begin van iets groots dat gerealiseerd wordt. Het nieuwe gebouw heeft één verdieping. Ons plan om er twee verdiepingen van te maken met meer functionele ruimten bijvoorbeeld voor een arts-vrijwilliger, een psycholoog, enz., kon niet gerealiseerd worden.





Bovenstaande beelden zullen blijven bestaan, maar gelukkig in een betere, minder gevaarlijke omgeving.




Dona Iracy

Ik had al eens verteld dat we Dona Iracy steunen. Een grootmoeder die de zorg op zich heeft genomen voor haar beide kleinzonen, omdat de moeder op straat is gaan “leven”.

Dona Iracy werkt als costuriere (naaister) voor een winkelbedrijf waar voor ze kleding maakt. De naaimachines huurde ze van dit bedrijf en de huur was zo hoog dat ze eigenlijk niets verdiende. RealAid heeft de naaimachines gekocht en we betalen nu opleidingen voor de beide kleinzonen. Ook steunen we haar in de kosten van levensonderhoud.





De barak (zie foto hier boven) staat op een stuk grond dat in de toekomst door de gemeente zal worden opgeëist. Het is een illegaal bouwsel. Op 25 september jongstleden is in een zware storm met veel regen het onderkomen ernstig beschadigd




Het huisje is onder water gestroomd, het plafond / dak vernield en er zijn houten buiten wanden omgevallen door de storm.

RealAid zal de kosten voor de renovatie op zich nemen, hoewel nieuwbouw of huur op een andere plek natuurlijk beter zou zijn. Voor de renovatie hebben we ongeveer 800 euro nodig en wellicht willen lezers / donateurs deze kosten (deels) op zich nemen: Het huisje is onder water gestroomd, het plafond / dak vernield en er zijn houten buiten wanden omgevallen door de storm.

Rabobank 31.72.73.302 met vermelding Dona Iracy.





Cangaiba

Rita

Ons nieuw geadopteerde gezin is de familie van Rita (30) Haar man heeft pancreaskanker en is diabeticus, maar dient ondanks dit toch door te werken om wat geld voor het gezin te kunnen verdienen. Naast de zes kinderen is inmiddels Jonatan geboren.

Dit gezin is volledig geadopteerd door een Nederlands gezin, dat onlangs ook een bezoek heeft gebracht aan Brazilië en aan ons Centro Social de Bom Jesus en het door ons volledig nieuw gebouwde huisje van Fatima in de favela Piratininga.





Tatiana

Met het gezin van Tatiana en Junior gaat het minder goed. Sinds we hen steunen, zijn ze al vier keer verhuisd, vaak omdat de verhuurders het gezin niet langer wilden toelaten. Nu wonen ze in een niet afgebouwd appartementengebouw zonder enige voorzieningen, in Tupinambas bij Guarulhos, maar de eigenaar heeft hen gesommeerd ook deze ruimte te verlaten.
We hadden een kruiwagen voor Tatiana gekocht waarmee ze water kon gaan halen, maar die is gestolen. Ook in dit gezin w
as bij mijn bezoek weer een kind geboren, Julia Victoria. We geloven niet dat het verstandig is kinderen te blijven krijgen want ze zullen weinig perspectief hebben wanneer onze Stichting geen hulp meer zal bieden. Maar we willen ons onthouden van een oordeel. Eigenlijk moeten we voor hen een nieuw onderkomen zien te huren, maar dat wordt niet gemakkelijk omdat veel verhuurders niet zitten te wachten op kinderrijke families.
Een bekende van ons, Dona Nair, is eveneens werkzaam als vrijwilliger in het Centro de Bom Jesus en zij beheert een klein fonds voor steun aan families. In samenspraak met haar kunnen we wellicht iets meer voor deze familie doen.

Wat is er bereikt met dit gezin? Het gezin is bijeen, geregistreerd, de kinderen gaan naar school of crèche, er zijn inkomsten en dat alles was er niet voordat we begonnen met het kleine meisje dat in plaats van op school te zitten op straat dingen aan het verkopen was.
Het is best veel, hoewel dat niet opvalt als je nu hun schamele verblijf betreedt. De enige vergelijking die misschien mogelijk is, is om na te gaan hoe het zou zijn als we de hongerige Carolina niet waren tegen gekomen op de Avenida Paulista




Wat we niet kunnen bereiken
Misschien is het ook wel zo goed eens te vertellen wat we niet konden bereiken. Vooral omdat de condities voor hulp ons ontbreken. Nooit kan een enkeling ieder helpen, dat moeten we samen doen. RealAid is geen Unicef, hoewel wij wel 100% van de donaties aan het goede doel besteden. En dit zijn nog niet eens de gevallen waar we moesten stoppen met onze hulp aan bestaande adoptie-families, omdat door de economische crisis de door donateurs beschikbaar gestelde middelen zijn teruggelopen.
Het zijn voorbeelden uit de deelgemeente Penha waaronder ook Cangaiba ressorteert en waar we gelukkig al veel hulp kunnen bieden zowel met als zonder de hulp van de sociale centra waarmee we samenwerken.
CRAS is een sociaal centrum, in Penha waar dona Elizama, de vertegenwoordiger van RealAid ook actief is. Er wordt “gewerkt” met personen die zeer kwetsbaar zijn in termen van sociale risico’s.




Zo is er de vrouw die hulp vraagt om een kamer in te kunnen richten voor haar zieke dochter die bij haar in woont. Ze woont in een favela (de krottenwijk Piratininga waar we een aantal families symbolisch hebben geadopteerd) met vijf kinderen, waarvan drie jong.
De zieke dochter was getrouwd en heeft een kind van twee jaar. De echtgenoot is verdwenen. Deze vrouw (ongeveer 23 jaar oud) is verlamd, ligt meestal in bed en behoeft de verzorging van de moeder gedurende 24 uur per dag.

De barak in de favela is niet geschikt voor huisvesting van de zieke vrouw, die ook een rolstoel gebruikt. Daarom vraagt ze hulp. Maar de gemeente geeft slechts een zeer klein bedrag, volstrekt ontoereikend, om de woning aan te passen.

Ze doet me aan Shilaine denken, die toen 29 was toen ik haar ontmoette, ook verlamd. De herinneringen aan haar en haar gezin zijn nog steeds bijzonder voor mij. Ze overleed twee jaar later omdat ze de aids-remmers niet meer wilde slikken. We hebben in Cangaiba al verschillende woningen gerenoveerd, uitgebreid en herbouwd, ook in de krottenwijk Piratininga, maar met de beperkte middelen die we hebben dienen we ons te concentreren op een hulp aan families met kinderen voor wie we een toekomst willen bieden middels scholing.

Voor de gewenste aanpassing is zeker 5000 euro nodig. Wellicht willen lezers / donateurs deze kosten (deels) op zich nemen: Rabobank 31.72.73.302





Een ander geval betreft een echtpaar dat een huis huurde. Beiden werkten. Maar ze werden werkloos, konden geen ander werk vinden en moesten daarom de huurwoning verlaten. Nu wonen ze al bijna zes maanden op straat. Om nieuw werk te kunnen vinden, hebben ze documenten nodig, maar die zijn op straat gestolen. Mensen die op straat wonen zijn niet solidair, ze sparen elkaar niet. Ze vragen nu hulp bij het CRAS om nieuwe documenten te kunnen krijgen. Het stel, 30 en 31 jaar oud, drinkt niet en gebruikt geen drugs, wat uitzonderlijk is voor mensen die op straat leven.

Deze mensen verdienen tijdelijke steun, zodat ze tenminste een dak boven hun hoofd hebben tot het moment dat ze weer volledig voor zich zelf kunnen zorgen. Honderd euro per maand, wellicht honderd vijf en twintig, en dat gedurende een relatief korte tijd zou toereikend zijn. Maar dat bedrag besteden we ook aan onze “geadopteerde” families. Voor voedsel, kleding, scholing, naschoolse opvang, extra cursussen. En we moeten prioriteiten stellen. RealAid kan niets den op dit moment.





Tenslotte het geval van de vrouw die in een geleende woning woont. Zonder elektriciteit. Haar echtgenoot slaat haar regelmatig. Ze heeft twee jonge kinderen en een oudere zoon van 16 die bij een broer van de vrouw woont. Deze oudere zoon is geen zoon van haar huidige echtgenoot en hij wil hem niet in hun huis hebben. De broer echter wil de jongen ook niet langer in huis hebben.
De vrouw moet eigenlijk het echtelijk huis verlaten maar ze heeft daartoe geen mogelijkheden. Het enige alternatief is om met haar kinderen op straat te gaan leven. Ze is wanhopig en weet niet wat ze nog kan doen. Een dergelijk gezin zou geadopteerd moeten worden door onze stichting. Inclusief de huur van een woning. Om hen in een jaar of drie met toereikende opleidingen zelfredzaam te maken waardoor ze dan zonder onze hulp, op een hoger plan verder konden gaan met hun leven. Het klinkt zo eenvoudig. En, dat is het ook, maar onze stichting ontbeert de middelen.
De bovenstaande foto is niet de favela waar deze vrouw woont, want daar heb ik geen foto van, maar een favela bij Perus waar we families geadopteerd hadden




Dank U voor uw steun

Jan Lukas van der Woude

Rabobank 31.72.73.302

-- ANBI gecertificeerd -- www.realaid.nl

email: realaidsaopaulo@gmail.com