[Nieuwsbrieven: September 2008]




Nieuwsbrief september 2008
Beste vrienden van RealAid São Paulo

In Brazilie naderen de gemeenteraadsverkiezingen.
Stemmen is verplicht. Jongeren tussen de 16 en 18 jaar mogen stemmen.
Politici en vooral ook politieke organisaties genieten geen enkel vertrouwen van de bevolking en daar heeft die bevolking best wat reden toe.
Bekend is dat het Braziliaanse orgaan, dat toeziet op een correcte toepassing van de kieswetten, politici die onder verdenking staan van corruptie toch zal toelaten om deel te nemen aan de komende verkiezingen.
En dat zijn er nogal wat!

De tolerantie van de Brazilianen is voor mij onbegrijpelijk. Blijkbaar is voetbal, churrasco (barbecue) en samba leuker dan politiek.

Uiteraard zijn de bewoners van de straat, die niet geregistreerd zijn, bevrijd van de verkiezingsplicht. Ze wonen onder de viaducten zoals op deze foto.
Maar in de meer dan 2000 favela’s die de stad kent, wonen ook veel mensen, die wel geregistreerd zijn.
Over de “wegen” om deze sloppen heen hoor je het harde geluid en de erbij behorende muziek van de verkiezingspropaganda. Soms stoppen er nu kleine vrachtwagens met voedselpakketten die worden uitgedeeld, onder het toeziend oog van een glimlachende kandidaat en televisie camera’s.
Dit herhaalt zich iedere vier jaar. Na de verkiezingen zie je ze niet meer en vervalt het leven er weer tot de troosteloosheid en misère die we van de favela’s kennen.

Gelukkig zijn er weer vele goede zaken te melden aan mensen die ons steunen en willen gaan steunen met het steeds intensievere werk in deze sloppen welke ik opnieuw bezocht heb in augustus / september.

Met vriendelijke groet,
Jan Lukas van der Woude





NIEUWS UIT DE SLOPPEN

Cangaiba

In Cangaiba waar we nu 49 kinderen met hun ouders steunen is het huisje van Christiane de Jesus en haar vier kinderen nu afgebouwd. De bovenetage van het huisje van Lucineide met haar zes kinderen is in aanbouw, maar RealAid São Paulo heeft nog ongeveer € 2.000 nodig om het te kunnen afbouwen.

De barak van Maria de Fatima (op de foto met dochter Juliana) is op de afwerking na ook bijna klaar. Ook hiervoor zoekt RealAid São Paulo nog een sponsor die hieraan € 2.000,00 wil bijdragen.

Claudia Jesus Silva woont met drie kinderen in een klein souterrain en we willen proberen ook voor haar het huis uit te breiden met een tweede etage. De kosten zullen naar schatting € 7.000 bedragen en hiervoor zoeken we sponsoren.





Ons tweede Sociaal Centrum (Vila Londrina) in Cangaiba breiden we op dit moment nog niet uit; Edna de Jesus Batista die onder een brug in Cangaiba woont en die we met haar gezin steunen, helpt dagelijks mee in dit centrum.
Edna woont met haar kinderen in deze gevaarlijke favela, precies onder het viaduct.
Volgens officiële cijfers van de gemeente telt Cangaiba ruim 126.000 inwoners waarvan er ruim 8.000 in de favela’s wonen, maar dat betreft natuurlijk alleen de geregistreerde mensen. De officiële cijfers moeten er met een korreltje zout genomen worden.

In februari van dit jaar zijn we een derde Sociaal Centrum (deze keer behorende bij een protestantse kerk) gaan steunen. Met de kerk behoren we tot de oprichters. Het plan voor een nieuwe locatie voor dit sociale centrum is opgeschort. Het huis dat we zouden huren kan niet doorgaan, en nu wordt gebouwd op een locatie die van de kerk is, zodat geen huur verschuldigd zal zijn.





Santo Andre

Met het Casa de Sopa zijn we bezig met mogelijk nieuwe sponsors en ik hoop daar in de volgende nieuwsbrief meer over te kunnen vertellen.

In contacten die we hebben met een universiteit in Liberdade (FMU), afdeling maatschappelijk werk, werd ons duidelijk gemaakt hoe de steunverlening van overheden overeenkomen met de wijze waarop veel grote organisaties werken.
Van een toegezegde steun ten behoeve van mensen in favela’s via organisaties, blijkt dat gemiddeld slechts 30% van het toegezegde geld terecht komt bij deze organisaties en van deze 30% blijft opnieuw 70% binnen de organisatie “hangen”. Er komt dus slechts 9% werkelijk ten goede van de mensen in de sloppenwijken.
We horen ook vaak dat steun, die via grote organisaties verstrekt zou moeten worden, vaak de doelgroep ontoereikend bereikt.
Tijdens de politieke beschouwingen in Nederland naar aanleiding van de begroting 2009 (Prinsjesdag), is dit aspect ook meerdere malen aan de orde gesteld.
Er blijft te veel onderweg hangen.
Soms lijkt het dat het de bedoeling is dat de organisaties zich zelf in stand houden, en dat geldt eveneens voor de financiële steun aan organisaties in São Paulo.

De hulp van RealAid São Paulo gaat daarom rechtstreeks naar de gezinnen en we controleren alles met behulp van vrijwilligers die Real Aid Sao Paulo ter plaatse vertegenwoordigen.





Het Engelse dorp Paranapiacaba

Ons Sociaal Centrum (zie foto) in dit dorp is opgeheven. Het maakte deel uit van de woning van pastor Celso en zijn vrouw Celma. Het is moeilijk een apart huis te zoeken voor een nieuw centrum, omdat het huren ervan om juridische redenen moeilijk is. De vrouwen die we hielpen hebben allemaal werk gevonden, en een aantal van hen is vertrokken.
We zullen onze inspanningen in de toekomst richten op het nabijgelegen Parque Andreense, waar Carmen Jane, onze vrijwillige vertegenwoordiger ter plaatse, woont. We hopen daar een Espaco (school) Cultural te kunnen openen ten behoeve van kinderen en adolescenten. Hiervoor zoeken we sponsoren. Tevens willen we in die school een nieuw Sociaal Centrum oprichten, waar de school dan deel van uit zal maken.









Een gedicht, door mij vertaald en bewerkt

Wij bidden voor de kinderen die stiekem snoepen voor het eten,
Die gaten maken in de kaft van hun wiskundeboek,,
Die nooit hun schoenen kunnen vinden.,
En we bidden voor hen die vanuit sloppenwijken ons aanstaren,,
Die nooit de straat op kunnen met nieuwe “nikes”,,
Die nog nooit een circus hebben gezien.,
We bidden voor kinderen die ons met een mond vol snoep komen begroeten,,
Met in hun handen nog meer snoep,,
Die ons gehaast dag komen zeggen en hun schoolgeld vergeten mee te nemen voor de lunch.,
En we bidden voor kinderen die nooit een toetje krijgen, nooit onder een schoon laken slapen,,
Die zien hoe hun ouders hen zien sterven,,
Die geen brood kunnen vinden om te stelen, wier foto’s in niemands huis hangen, Wier monsters echt zijn.,
We bidden voor de kinderen die hun hele zakgeld opmaken voor het dinsdag is,,
Die van spookverhalen houden, die hun smerige kleding onder bed verstoppen,,
Die er niet van houden gekust te worden bij de ingang van de school,,
Die herrie maken in de kerk, en schreeuwen door de telefoon en om wier tranen we soms moeten lachen,,
En wier glimlach ons soms doen huilen,
En We bidden voor hen voor wie de nachtmerries overdag verschijnen, die werkelijk alles zullen eten, die nog nooit een tandarts hebben gezien, die niet door niemand zijn verwend, die met honger naar bed gaan en zichzelf huilend in slaap brengen.,
We bidden voor kinderen, die gedragen willen worden, en voor hen die gedragen moeten worden, voor hen die nooit opgeven en voor hen die nooit een tweede kans zullen krijgen.,
Voor hen die ons onverschillig aankijken en voor hen die de hand van een ieder zullen grijpen die aardig genoeg is deze aan te reiken.









Coöperatie van vrouwen

Het NAIA instituut dat twee crèches beheert (zie foto) wil voor volwassen vrouwen uit de omliggende sloppenwijken een perspectief bieden met hulp van RealAid São Paulo.
Er zijn twee programma’s opgesteld:

  • Investing in Family waarbij vijftig gezinnen (lees: vrouwen met grote sociale risico’s) in de wijk Vila Missionària, een 12 maanden durende cursus krijgen waarbij allerlei vaardigheden worden aangeleerd en waarbij hun wordt gedoceerd hoe ze ontoereikende, bedreigende en niet functionerende patronen kunnen herkennen in de interne relaties binnen de families, en hoe ze zich hiertegen kunnen weren. En hoe ze productief kunnen worden en sociale autonomie kunnen verwerven door eigen inkomsten te verwerven.
    Deze opleiding duurt 12 maanden en kost ongeveer 25.000 euro voor deze 50 gezinnen en hiervoor zoekt RealAid São Paulo hulp van Nederlandse organisaties.
  • Revenue Generation Factory – Investing in Family.
    Dit tweede project heb ik in de vorige nieuwsbrief al genoemd. Het sluit aan op dit “algemene” project en kan er parallel aan lopen. Het betreft de stichting van een Coöperatie van een 30-tal vrouwen uit de favela’s om gezamenlijk kleding te maken en te herstellen.
In alle gevallen verwachten we dat de zelfkennis van de deelnemers zal toenemen met betrekking tot hun sterke en zwakkere punten. Dat de eigenwaarde zal toenemen en er een motivatie zal ontstaan om hun leven te veranderen en zelf controle te nemen over het vorm geven van hun eigen werkelijkheid. Indirect of direct heeft dit grote positieve gevolgen voor hun kinderen.




Liberdade,

In de wijk Liberdade is het kindertehuis Tres Corações gevestigd, zoals er zoveel zijn in de grote stad.
De 10 kinderen die er gehuisvest zijn, zijn aan de ouderlijke macht onttrokken en genieten in het tehuis onderdak, ze krijgen eten, medische zorg en scholing.
Hiermee zijn aan de basis voorwaarden voldaan, maar er is geen geld voor kleding, schoeisel en materialen voor school. We overwegen deze kinderen te steunen door als padrinho op te treden. Hiervoor zoeken we sponsors die € 250 per maand willen bijdragen.
In november zullen we opnieuw naar Brazilië gaan. Ik hoop dat we meer hulp aangereikt krijgen om het vele werk dat daar op ons wacht te kunnen realiseren.

Jan Lukas van der Woude